دوستان سلام

مقدمتا عذر میخواهم از اینکه بدلیل عدم دسترسی به اینترنت طی روز گذشته امکان تماس و واکنش نداشتم. ضمن اینکه تشکر میکنم از امین که جمعبندی و نکاتش را در اختیار همگان گذاشت من نیز با تاخیر سعی میکنم نکاتم را (برای اینکه بحث متمرکزتر پیش برود نسبت به نکات امین) بیاورم.

امین نکاتی را مشخصا طی چهار محور از 5 تا 8 برای قرار دادن در دستور کار جلسه بعد آورده و توضیح داده. محور اول در رابطه با لزوم رایزنی فعالتر که ضرورتش فکر کنم بر همگان مشخص باشد. در این محور بنظرم خیلی ضعیف عمل کردیم و باید خیلی همه جانبه تر و با مشارکت دوستان بیشتر، بخصوص شبکه ها که ارتباطات بیشتری دارند وارد شد. خوبست دوستان روی کانالها و ارتباطاتشان فکر کنند و برآوردی از مقدوراتشان را داشته باشند.

محور دوم در رابطه با عدم ضرورت انتشار عمومی فراخوان، که من هم فکر میکنم در شرایط فعلی دغدغه اصلی نیست و اگر مشکلی نیافزاید مشکلی خاصی نیز حل نمیکند و مناسب هست که انرژی ها را صرف امور کلیدی تر مورد نیاز بکنیم.

محور سوم طرح راه اندازی وبلاگ جمعی ست که پیش از این نیز پیشنهاد راه اندازی سایت را داشتیم و گامهائی هم برای آماده سازی آن برداشته شده. بنظرم این یکی از جدیترین نیازهاست که ضمن پائین آوردن حجم ارتباطات مسئله جدی از تفهیم و تفاهم بهتر و عمیقتر حل میکند. نسبت به کم و کیف این باید یک تصمیم نهائی گرفت و در اسرع وقت اجرائی اش کرد. گزینه ها میتواند یا یک وبلاگ جمعی که فقط توسط جمع خاصی قابل مراجعه است باشد یا سایتی عمومی که برای همه قابل مراجعه و نظر دادن هست. در این صورت میتوان فراخوان و مقالات مختلف حول این موضوع حتی مقالات نفرات خارج از این جمع را آورد

محور آخر هم به تعویق انداختن زمان برگزاری با توجه به تضادهای موجود بطور خاص کمبود ارتباطات موثر هست. بنظرم هیچ مخالفت اصولی ای نسبت به این موضوع در صورتی که موانعش قابل حل نباشند نیست کما اینکه زمان ارائه شده نیز پیشنهادی ست. اما دو موضوع اینجا قابل بررسی ست اول اینکه آیا اگر رایزنی و ارتباطات موثر برقرار شود دیگر لزومی به تغییر زمان هست؟ ای بسا اگر با جدیت و برنامه ریزی و جلب همکاری و صرف وقت و انرژی بیشتر وارد شویم در زمان یکماهه باقیمانده میتوان این ضعف را حل کرد. واقعیت اینست که زمان اعلام شده بدلیل تعطیلات رسمی از خیلی جهات تضاد جدی حل میکند. نکته دوم اینکه حتی اگر از حل این موضوع در زمان باقیمانده ناتوان باشیم بایستی یک زمانبندی مشخص اعلام کرد و ضرب العجل مشخص داشت تا مجموعه تلاشها بی دلیل و نیمه کاره رها نشود بلکه با همان جدیت ادامه پیدا کند.

نکته مهمی که در شماره های 4 و 7 آمده لزوم مشارکت و تصمیم گیری در جمعی گسترده تر هست که بنظرم در این مرحله از کار بایستی به جد شکل کار را به گسترش به سمت جمع بزرگتر ارتقا داد. بعد از درمیان گذاشتن این دغدغه جمعی با دیگر جمعها لزومی به ادامه مباحث در همان شکل محدود نیست.

اما نکته بسیار مهمی نیز که درباره بازخورد فراخوان به جد مطرح هست برداشتی ست که بدلیل گرایش چپ غالب امضاکنندگان اولیه، کمتر به محتوای متن توجه شده و در طیف وسیعی نوعی سوظن ایجاد کرده. بنظرم بایستی بطور جدی برای رفع این سوظن گام مشخصی برداشت. بعنوان پیشنهاد از جمله اینکه یادداشت کوتاهی به تمام دریافت کنندگان فراخوان ارسال کرد و ضمن طرح این واکنش در برخی، توضیح داد که این فرخوان صرفا دعوت به گفتگو بوده و هیچگونه قصد و برنامه قبلی مبنی اعلام هرگونه هیات موسس یا رای گیری و .... وجود ندارد.

تا دیدار

علیرضا